آخه آدم تا چه حد میتونه بدون احساس مسئولیت باشه

اگر نمیتونی کاری رو  انجام  بدی خب مگه مجبوری بگی انجام میدم  بعد درست وقتی که زمانش میرسه بری و پیغام بفرستی که نمیام و نمیتونم و اینها….

دقیقه نود گفتیم استخاره کنیم..

استخاره کاری نیست که هر کسی انجام بده.. بای داهل باشه طرف..

ایمیل زدم به  مهندس… برام استخاره گرفت.. گفت آتش است.. آتش…

خیلی دودل شدیم.. صدقه دادیم و دوباره استخاره گرفتیم.. راه نداد.. ب ههیچ وجه… دائم فکر مبکردیم که چه ریگی ممکنه به کفش طرف باشه آخه… همه چیزش فوق العاده است…

منصرف شدیم

تا اینکه دیروز متوجه شدیم مشکل از اون نبوده.. ما باید تعهدی میدادیم که دیروز فهمیدیم نمی تونیم انجامش بدیم…

ایمان آوردم.. ایمان داشتم .. یقین کردم.. حرف نداره استخاره هاش..

خداوند علمش رو روز افزون کنه.. عمر با برکت بهش بده

برخی چیزهای لعنتی پاک نمی شوند از ذهن انسان

و این حدیث همیشه جلوی چشمم رژه می رود:

از ما نیست انکه فرزندش را بیشتر از فرزندان ما دوست بدارد

واقعا کجا ایستاده ایم؟

با انسانهایی که داشته های خودشان را برترین می دانند و سعی در تحقیر کردن دستاوردهای بقیه را دارند  مشکل دارم

غیر قابل تحملند

دو نفر که مهمان می شوند

بی صدا

و می روند

بی صدا تر

.

.

تازه معنی این جمله رو دارم می فهمم…

پشت این احساس ها چه چیزی نهفته است؟

ایرادهام رو مرور میکنم.. کارهایی که کاش نمی کردم.. کارهایی که هیچ وقت نشد که انجامشون بدم

توفیقاتی که نصیبم شد

موقعیت هایی که از دست دادم و خلاصه هر چیزی که  ذهنم یاری کنه

.

.

و حالا نوبت نوشتن برنامه سال بعدی هست.. هدف کوتاه مدت یک ساله و هدفهای بزرگتر چند ساله…

کفه ترازو همیشه یک طرفش سنگین تره… طرف نقص ها و کاستی ها

ابنکه  اگر با این تفکر زندگی کنی که ” هر چه برای خودت می پسندی برای دیگران هم بپسندی و هر آنچه دوستش نمیداری برای دیگری هم دوست نداشته باشی” زندگی راحت می شود

خیلی ساده

آراسته می شوی به کلی صفات خوب

راحت، ساده و آسوده زندگی می کنی

.

.

کمی بیندیشیم!